भाइरल संस्कृति के हो?
भाइरल संस्कृति एक तरिका हो जुन चिकित्सकहरु लाई विकास गर्न को लागि प्रयोग गर्दछ र कुनै पनि भाइरस जो एसटीडी परीक्षण या अन्य जैविक नमूना मा उपस्थित हुन सक्छ को ठेगाना लगािन्छ । उदाहरणको लागि, यो हेपेस भाइरस बढ्नको लागि प्रयोग गर्न सकिन्छ। यो बिक्टेरियल संस्कृति भन्दा कम समावेश छ। यो कारणले, जीवाणुहरूको विपरीत, भाइरसले उनीहरूको प्रतिकृया गर्न सक्दैनन्।
एक जीवाणु संस्कृतिले उचित साधनमा नमूना घुमाउन समावेश गर्दछ जहाँ ब्याक्टेरिया बढ्न सक्छ। यसको विपरीत, भाइरल संस्कृतिले नमूना प्रयोग गर्न संक्रामक कक्षहरू संक्रमण गर्न आवश्यक छ। त्यसोभए भाइरसले ती सेलहरू भित्र बढ्न र प्रतिकृया गर्न अनुमति दिएको छ जब सम्म यो पत्ता लगाउन सकिने स्तर सम्म पुग्छ।
भाइरल संस्कृतिले निम्न समय अनुसार विभिन्न समय लिन सक्छ:
- कुन भाइरस खेती गरिएको छ
- कस्ता प्रकारका कक्षहरू प्रयोग गरिँदैछन्
- संस्कृति प्रक्रियामा प्रयोग गर्ने प्रविधिहरू
यद्यपि, सही पद्धति को बावजूद, यो ढिलो छ। वायरल संस्कृति आम तौर पर न्यूक्लिक-एसिड प्रवर्धन परीक्षण (NAAT) भन्दा बढी समय-उपभोग प्रक्रिया हो। यो पनि एक उच्च स्तर को कौशल को आवश्यकता हो। यो प्रयोगशालामा र नमूना लिने चिकित्सकले दुवै सही छ। यो कुञ्जीलाई आवश्यक छ कि भाइरस संक्रामक र बरकरार रहने को लागी। यसको कारण, सबै STD परीक्षण साइटहरूमा वायरल संस्कृति उपलब्ध नहुन सक्छ।
धेरै प्रकारको एसटीडी परीक्षणको रूपमा, एउटा भाइरल संस्कृति प्रायः अज्ञात संक्रमणको निदानमा मात्र पहिलो चरण हो। एक भाइरस खेती गरिसकेपछि अझै पनि पहिचान हुन आवश्यक छ। यो विभिन्न प्रविधिहरू प्रयोग गर्न सकिन्छ। यसमा समावेश गर्दछ न्यूक्लिक एसिड परीक्षण, एंटीबॉडी आधारित परीक्षण र इलेक्ट्रोन माइक्रोस्कोपी।
वायरल संस्कृति पनि अनुसन्धान सेटिङहरूमा प्रयोग गरिन्छ। यो वैज्ञानिकहरूले भिट्रोमा ठूलो मात्रामा भाइरस उत्पादन गर्न एक तरिका हो। तथापि, केहि प्रकारका भाइरसहरू बढ्न गाह्रो हुन र प्रयोगशालामा शुद्ध गर्न गाह्रो हुन सक्छ।
उदाहरणहरू:
विरालो संस्कृति र / वा भित्री अण्डाबाट सामग्रीको न्यूक्लिकिक एसिड प्रवर्द्धन परीक्षण हेपेस परीक्षणको लागि सुनको मानक हो। तथापि, यो प्रकारको परीक्षण केवल लक्षणहरूमा जनसांख्यिक व्यक्तिहरू भएका व्यक्तिहरूमा मात्र गर्न सकिन्छ। जननाशिक वा मौखिक हेरपेसको लागि एस्टिटमेटिक व्यक्तिहरूलाई स्क्रीनिंग गर्ने रगत परीक्षणको प्रयोग चाहिन्छ। यो भाइरस को बजाय भाइरस को विशिष्ट उपभेदों को बिरुद्ध एंटीबॉडी पत्ता लगाइन्छ । तथापि यस्ता रगत परीक्षण भेट्टाउन गाह्रो हुन सक्छ। केही डाक्टरहरू उनीहरूको प्रतिरोधबाट चिन्ता गर्छन् र अन्य डाक्टरहरू उनीहरूको प्रयोग गर्न इच्छुक छन्।
हरपेस वायरल संस्कृति विभिन्न प्रकारका सेल प्रकारहरू प्रयोग गर्न सकिन्छ। दुर्भाग्यवश, यो हेरस्पेस प्रकोपको सबै चरणमा समान प्रभावकारी छैन। भाइरस संस्कृति वासिसुलर र पेस्टुलर हर्पेस घाँटीहरू (> 9 0 प्रतिशत) पत्ता लगाउँदा वायरल संस्कृति धेरै राम्रो छ जबकि यो अल्सर लेन्स (~ 70 प्रतिशत) मा भाइरस पत्ता लगाएर धेरै कम छ। घाँसहरूमा पत्ता लगाईएको दरको अन्त्यमा झन्डै 27 प्रतिशत सम्म लाग्ने हुन्छ। यसबाहेक, नमूनेको गति परीक्षणको लागि सारिएको छ, र के उनीहरूले ठीकसँग प्रशोधन गरेका छन् वा वायरल संस्कृतिको प्रभावकारितामा पनि महत्त्वपूर्ण असर हुन सक्छ।
वायरस संस्कृति हर्पेस परीक्षणको सुनको मानकको रूपमा राखिएको छ। तथापि, यो राम्रो काम गर्न कठिन परीक्षण हुन सक्छ। धेरै कारणहरूका लागि, सम्भावित वायरल संस्कृति परिणाम हुन सक्छ जब कसैले स्पष्ट रूपमा लक्षणहरू हेरे पनि र रक्त परीक्षणको माध्यमबाट सकारात्मक छ। यस्तो गलत नकारात्मक असर हुन सक्छ, उदाहरणको लागि, यदि प्रकोपको अनुपयुक्त चरणमा परीक्षण गरिसकेको थियो। नमूना गलत तरिकाले ट्रान्सफर गरिएको र भन्डार गरिएको भए तिनीहरू पनि हुन सक्छन्।
नोट: निश्चित हेरस्पेस परीक्षण खोज्ने व्यक्तिहरू सामान्यतया डाक्टरलाई भेट्टाउन चाँडै सल्लाह दिएका छन्। त्यसो गर्दा आफ्नो चिकित्सकले भाइरस सबै भन्दा प्रभावकारी कुरामा घाँसहरू परीक्षण गर्न सक्षम हुने सबैभन्दा ठूलो मौका दिन्छ।
स्रोतहरू:
डोमिनिका एम, बासमकोवा एम, सचेतकवा ए, कोलोमीक एन, सोकोलोस्कोय ई, हलन ए, इममो एम, बलर्ड आर सी; पूर्वी युरोपेली नेटवर्क लैंगिक र प्रजननशील स्वास्थ्य (ईई SRH नेटवर्क) को लागी। पूर्वी यूरोपीय देशहरूमा जननाशित हेरपेसको प्रयोगशाला निदानको लागि दिशानिर्देशहरू। यूरो सर्वेक्षण। 2010 नोभेम्बर 4; 15 (44)। pii: 1 9 3 9।