खेलकुद सम्बन्धित प्रमुख शताब्दीहरू उपचारका लागि आवश्यक समस्याहरू छन्
एक संवेदना मस्तिष्क मा एक चोट हो जुन सामान्य मस्तिष्क कार्य को अभाव को रूप मा एक बलियो झटके को परिणाम को रूप मा पैदा गर्दछ। बस राख्नुहोस्, एक मिश्रण मस्तिष्क ऊतक को चोट हो। चोटको बलमा निर्भरताले विलक्षण प्रकारहरू र लक्षणहरूको अवधि हुन सक्छ।
मस्तिष्क एक नरम ढाँचा हो जुन खोपड़ी को कठोर, कडा मेहनत को भित्र निहित छ।
जब टाउको दुख्यो, बल दिउँसो घाइते हुनुको कारण मस्तिष्क ऊतक द्वारा अवशोषित हुन्छ। जब मस्तिष्क घटेको छ, सामान्य सिग्नल मार्गहरू जुन हाम्रो मस्तिष्कमा सन्देश पठाउन र बाधा बन्छ।
यस चोट को कष्ट र गंभीरताको जागरूकता नाटकीय रूप देखि वृद्धि भएको छ। अतीतमा, डाक्टरहरूले चोटको महत्वलाई कम गर्न (शब्द "तपाइँको घण्टी रोङ") गर्न प्रयोग गरे। त्यो प्रकारको भाषाले चोटको सम्भाव्य गम्भीरताको बुझाइको कमीलाई बुझाउँछ। कहिलेकाँही एक अवशेष हुन्छ, मस्तिष्क घाइते भएको छ, र घायल व्यक्तिले ती चोटहरूको अप-टू-डेट ज्ञानको साथ स्वास्थ्य सेवाको प्रोफेशनल मूल्याङ्कनको आवश्यकता पर्दछ।
Concussion को लक्षण
एक सनसनीको दर्जनौं संकेतहरू छन्, केहि अधिक सामान्य मा समावेश छन्:
- चेतनाको कमी
- भ्रम
- एम्नेशिया
- विरूपण
- टाउको दुखाइ
- मतभेद / उल्टी
- भिजुअल अशांति (धमिलो दृष्टि, डबल दृष्टि)
- चकलेट
- ढिलो भाषण
- डोजोपन
प्रमुख चोटहरूको लागि परीक्षण
यो पूर्णतया स्पष्ट छैन जब सिरको इमेजिङ बिल्कुल एक पछाडि पछि आवश्यक छ, तर केही सहायक दिशानिर्देशहरू उपयोगी छन्। इमेजिङ विचार गरिनु पर्छ:
- यदि चेतनाको कमी छ भने
- यदि त्यहाँ चिन्ता छ कि एक खोपड़ी भंग हुन सक्छ, वा
- यदि फोकल न्यूरोलॉजिक घाटाको कुनै प्रमाण छ भने।
यदि एथलीटको टाउको दुखाइ छ भने, एक तथाकथित "लुकाइएको अन्तराल," एक समय वा सामान्य प्रकार्यले चेतनाको हानिले वा न्यूरोलोजिक प्रकार्यलाई बिग्रेको बेलामा केही प्रकारको नैदानिक इमेजिङ हुनुपर्छ। साथै, एथलीटको लक्षण बिग्रेको छ भने, निदान इमेजिङ विचार गरिनुपर्दछ।
एक खेलाडिले एक्लै छोड्नु हुँदैन एक्लै - पछि उनीहरूले 12-24 घण्टाको अवधिमा नियमित रूपमा जिम्मेवार हेरचाह गरेर पुनः-मूल्याङ्कन गरिनु पर्छ। यदि यो सुरक्षित तरिकाले गर्न सकिँदैन भने, मेनु रोगी अवलोकन (अस्पतालकरण) विचार गर्न सकिन्छ।
खेलकुद फर्काउँदै
कहिलेकाहीँ एथलीटले उनीहरूलाई चोटको दिनमा एथलेटिक गतिविधिमा फर्कन नपाउने सम्भावना राख्दछ। अतीतमा, सिफारिस थियो कि एथलीटहरू छिट्टै बरामद भए तिनीहरूले चोटको दिन खेल्न सकिनन् - यो अब अब स्वीकार्य छैन। एक सतावट को बनाए राख्ने एथलीटहरु लाई खेलहरु देखि हटाइयो र एक प्रशिक्षित पेशेवर (अक्सर एक एथलेटिक प्रशिक्षक, चिकित्सक, या अन्य चिकित्सा पेशेवर) द्वारा मूल्यांकन गरिन्छ।
सन्तुष्टि व्यवस्थापनमा थप हालैका घटनाहरु मध्ये एक छ कि एक मरीज लक्षण हुँदा, उनीहरूले आफ्नो मस्तिष्कलाई आराम गर्न अनुमति दिन्छन्।
यो एथलीटहरू मात्र खेलहरूबाट टाढा रहन हुँदैन, तर पनि गतिविधिहरू जुन एकाग्रता चाहिन्छ। मस्तिष्क आराममा पढ्ने, अकादमिक गतिविधिहरू, टेलिभिजन, वा अन्य गतिविधिहरू एकाग्रता चाहिन्छ। एक डाक्टरले प्रभावकारी मस्तिष्कको बाकसलाई "को रूप मा तपाई जस्तै हुन सक्नु भएको छ।"
एक सतावट जारी राख्ने सबै बिरामीहरू यी चोटहरूको व्यवस्थापनमा प्रशिक्षित कुनै व्यक्ति द्वारा मूल्याङ्कन नगरेसम्म खेलहरूमा फर्किन हुँदैन। सम्मेलनको व्यवस्थापन छिटो परिवर्तन हुँदैछ, र सबै चिकित्सकहरू सबै भन्दा माथिको व्यवस्थापनमा शिक्षित छन्। अग्रणी, कुनै पनि एथलिट सबै लक्षणहरू समाधान नभएसम्म खेल्न हुँदैन।
एक हल्का लक्षणहरू पनि एक खेलाडीलाई फिर्ता लिन फर्कनु पर्छ।
एकपटक सबै लक्षणहरू समाधान भएपछि, एथलीटहरूलाई हेडलाइटिक गतिविधिको निरीक्षणका साथ पुन: सुरुवात गर्नुहोस्। कन्सुलर लक्षणको कुनै पनि विकास एक चिन्ह हुनु पर्छ मस्तिष्क चोट पूर्णतया बरामद छैन, र एथलीटले लामो अवधिको लागि आराम गर्नुपर्छ। केही एथलीटहरू उपयुक्त उपचारको बावजूद निरन्तर लक्षणहरू छन्, र थप विशेष मूल्याङ्कन चाहिन्छ। दुर्भाग्यवश, यी चुनौतीपूर्ण टाउको चोटहरूको उत्तम उपचार पूर्णतया स्पष्ट छैन, र त्यसो गर्दा विशेष मूल्याङ्कन समावेश गर्दा प्रायः लक्षणहरू निरन्तर हुन्छन्।
धेरै कन्सोलहरू राख्ने एथलीटहरू सही रूपमा मूल्याङ्कन नगरेसम्म खेल्न हुँदैन। यदि धेरै कन्क्वेंशन भयो भने, वा यदि कन्सेन्सको लक्षणहरू समाधान गर्दैन भने, उच्च जोखिम खेलहरूबाट थप सहभागिताबाट एथलीट हटाउन विचार गर्नुपर्छ।